Serbołużyczanie i Wendowie na Dolnych Łużycach
Dolnołużycka kultura serbołużycka/wendyjska jest żywą częścią regionu, a nie wyłącznie historyczną warstwą.
ludzi
miejsc
pamięci
Galeria tematyczna
Grafiki tematyczne są współczesnymi opracowaniami wizualnymi Fundacji Rokita i pełnią funkcję ilustracyjną; nie są reprodukcjami konkretnych fotografii archiwalnych.
Dolna Łužyca - nazwa żywej kultury
Serbołużyczanie/Wendowie są obecni na Łużycach od około 1500 lat. Brandenburgia używa oficjalnie podwójnego określenia Sorben/Wenden, a dolnołużycki należy do słowiańskiej rodziny językowej i jest w Niemczech uznanym językiem mniejszościowym. W Dolnych Łużycach określenie „Wendowie” ma własną, żywą tradycję identyfikacyjną, dlatego nie zastępujemy go automatycznie terminem „Serbołużyczanie”.
Dziedzictwo jest widoczne w dwujęzycznych nazwach miejscowości, nazwach pól i rzek, w pieśniach, stroju, obrzędach oraz w przekazach o istotach nadprzyrodzonych. Współczesna ochrona języka nie jest dodatkiem do historii regionu: wpływa na szkoły, kulturę, oznakowanie i samorządowe decyzje w obszarze tradycyjnego osadnictwa.
Wschodnie Dolne Łużyce
Dzisiejsza granica nie usuwa starszej warstwy nazewniczej i kulturowej. W opracowaniach Fundacji ważne są zarówno niemieckie i polskie formy nazw, jak i - tam gdzie jest to źródłowo właściwe - dolnołużyckie. Taki sposób zapisu pozwala śledzić ciągłość miejsc mimo wymiany administracji i ludności.
Strona główna
Poznaj Gminę Brody