Woda jako warunek działania
Przygotowanie inwestycji zaczęto od rozpoznania wód podziemnych. W dokumentacji przyjęto 28 studni zakładowych. Woda była potrzebna dla procesów przemysłowych, chłodzenia, energetyki i codziennego funkcjonowania kompleksu. To dlatego badania hydrogeologiczne poprzedziły zasadnicze roboty budowlane.
Kotłownie i para
Każda z dwóch głównych części posiadała własne zaplecze energetyczne. Kotłownie wytwarzały parę dla instalacji przemysłowych oraz dla układu energetycznego. Fotografia zachowana w materiałach Fundacji pokazuje pomosty i ciężką infrastrukturę jednego z obiektów kotłowni - jest to szczególnie cenny materiał dokumentujący techniczną skalę kompleksu.
Energia elektryczna
Ekspertyza z 1995 r. opisuje własną sieć elektroenergetyczną i dziewięć stacji transformatorowych. Rozproszona fabryka wymagała wielu lokalnych punktów zasilania. Osobne pomieszczenia napędów przy urządzeniach produkcyjnych były również elementem bezpieczeństwa i separacji funkcji.
Nie jedna instalacja, lecz system
Woda, para, energia elektryczna, kanalizacja i obieg kwasów tworzyły wspólny kręgosłup fabryki. Bez nich nawet najbardziej zaawansowana linia produkcyjna pozostawałaby bezużyteczna. Infrastrukturę należy traktować nie jako dodatek do produkcji, lecz jako jeden z głównych tematów historii DSC Forst.
Własny system techniczny
Starsze opracowanie autorskie wskazuje, że w dokumentach planistycznych zapotrzebowanie na wodę określano na setki metrów sześciennych na godzinę. Planowano 28 studni, które rozdzielano pomiędzy potrzeby wydziałów produkcyjnych i zaplecza kotłowni. Dla nowej strony najważniejsze jest jednak nie odtwarzanie parametrów instalacji, lecz pokazanie skali samowystarczalności fabryki.
